افسوس ما اندکی دیر به دنیا آمدیم.....

                                  شادم

این روزها که میگذرد

                               شادم  که میگذرد

                                                     این روزها

                 شادم که میگذرد...!!!!!

نه چندان بزرگم

               که کوچک بیابم خودم را

نه آنقدر کوچک

               که خود را بزرگ....

گریز از میا نمایگی

                 آرزویی بزرگ است؟؟؟؟

گویا  !!!! ما آمدیم  !!!

       و......

۱۲روز گذشت از روزی منتظرش بودم

روزی که صدای ونگ ونگ اینجانب را شنیدند

چه زود رسید...

چه زود گذشت...

چه زود خاطره شد....

چه خوب گذشت.....

چه مناسبت خوبی....

دوستون دارم به همون اندازه ای که باید....تقدیم به همه ی کسایی که منو فراموش نکردن!!!!

نزديک ترين نقطه به خدا هيچ جاي دوري نيست.نزديک ترين نقطه به خدانزديک ترين لحظه به

صدایت را به عرش کبریا برسان

میگن آدم مغرور از سایه اش انتظار سلام داره!

اما من چنین انتظاری از سا یه م ندارم

پس چرا بهم میگن مغرور؟

(این پست ویرایش شد)

امروز27مرداد تولدمه ، تكرار مرگ آلوده ي روزمره گي هام !نمیدونم چرا منتظر تبریک یه عده ای هستم .....

ستاره های سربی

ستاره هاي سربي - فانوسك هاي خاموش-

من و هجوم گريه از ياد تو فراموش!!

چو بال و پر گرفتي به چيدن ستاره

دادي منو به خاك اين غربت دوباره

دقيقه هاي بي تو

پرنده هاي خستن

آيينه هاي خالي

دروازه هاي بستن

××××

اگه نرفته بودي -

جاده پر از ترانه

كوچه پر از غزل بود

به سوي تو روانه...

اگه نرفته بودي

گريه منو نميبرد

پرنده پر نميسوخت

آيينه چين نميخورد..

اگه نرفته بودي و

اگه نرفته بودي..

×××××

شبانه هاي بي تو

يعني حضور گريه

با من نبودن تو

يعني وفور گريه

از تو به آينه گفتم

از تو به شب رسيدم

نوشتمت رو گلبرگ

تو رونفس كشيدم!!

از رفتن تو گفتم

ستاره در به در شد.

شبنم به گريه افتاد

پروانه شعله ور شد!!

××××××

اگه نرفته بودي

جاده پر از ترانه

كوچه پر از غزل بود

به سوي تو روانه....

اگه نرفته بودي

گريه منو نميبرد

پرنده پر نميسوخت..

آينه چين نميخورد

اگه نرفته بودي و اگه نرفته بودي

ستاره هاي سربي

فانوسك هاي خاموش

من و هجوم گريه

از ياد تو فرامووووووووشششششششششش

روح بزرگوار من دلگيرم از حجاب تو
شكل كدوم حقيقته چهره بي نقاب تو

وقتي تن حقيرمو به مسلخ تو ميبرم
مغلوب قلب من نشو ستيزه كن با پيكرم
اسم منو از من بگير تشنه معني منم
سنگين بار تن برام ببين چه خسته ميشكنم

به انتظار فصل تو تمام فصلها گذشت
چه ياس بي نهايتي نديم من بود
فصل بد خاكستري تسليم و بي صدا گذشت
چه قلب بي سخاوتي حريم من بود
دژ خيم بي رحمه تنم به فكر تاراژه منه
روح بزرگواره من لحظه معراج منه
فكر نجات من نباش مرگ منو ترانه كن
هر شعرمو به پيكرم رشته تازيانه كن

وقتي تن حقيرمو به مسلخ تو ميبرم
مغلوب قلب من نشو ستيزه كن با پيكرم
اسم منو از من بگير تشنه معني منم
سنگين بار تن برام ببين چه خسته ميشكنم

بین این همه غریبه تو به آشنا می مونی
حرفهای تلخی که دارم من نگفته تو میدونی

من پر از حرفهای تازه عاشق گفتن و گفتن
تو با درد من غریبه اما تشنه شنفتن

صدای ترد شکستن مثل گریه با صدامه
تلخی هق هق گریه طعم خنده هامه

گرمی دست نوازشگر تو مرحم زخمهای کهنه منه
طپش چشمه خون تو رگ من تشنه همیشه با تو بودنه

مل مل ابری دستات پر رحمت مثل بارون
ساکت نجیب چشمات پر غربت بیابون

واسه این تن برهنه ناز دست تو لباسه
حس گرم با تو بودن مثل رویا ناشناسه

مثل حس کردن و دیدن عاشق منظره هائی
داشتن سازه و پارچه پرده پنجره هائی

گرمی دست نواشگر تو مرحم زخمهای کهنه منه
طپش چشمه خون تو رگ من تشنه همیشه با تو بودنه

اونی که میخواستم دلمو شکستو

به پای یک عشق جدید نشستو

چشم روی آرزوم همیشه بستو

اونی که میخواستم مثل اشک چکیدو

تو طول راه باز یه کسیرو دیدو

به آرزوش انگار دیگه رسیدو

به خاطر هیچی ازم جدا شد

                                          **اونی که میخواستم منو برد بهشتو**

اسمه منو رو سر درش نوشتو

بهونه کرد بازیه سرنوشتو

فکر کنم این دفعه دیگه همه چیز تموم شده باشه

از این به بعد دنباله یکی میگردم در مورده اون آپ کنم

 گفتش دعا بی اثره

**فدای سرت ...**

تو که همسایه ی مهتاب منی تو که آرام دل و جان منی تو که معصوم ترین خواب منی      

من به امید تو این پنجره را می گشایم که به بوی گل یاس خانه را پاک از اندوه

کنی حالت سخت پریشانی استوارش چو دل کوه کنی   اگر آیی تو به همراه بهار

دردها میمیرند  اشکها از سر شوق  می بارند  بلبلان سرمست با نوای زیبا

مژده ی سبز بهار می آرند  ولی ای پاک ترین خاطراتم تو که

امروز درون مه تردید دلت حیرانی شاید آن روز که آیی

من نباشم و تو به خاطر تنهایی منی